Een ideaal beeld, lekker in je stoel de krant lezen. Alhoewel de man op het plaatje met een wazige blik precies over de krant heen kijkt. Misschien ziet hij zijn echtgenote wel met de stofzuiger de woonkamer in komen lopen en zegt hij: “Wat ik hier toch allemaal lees, Kaatje. Wat leven we toch in een gekke wereld!”

Het is een beetje een ouderwets mannetje, dus daarom praat hij ook ouderwets en heeft zijn vrouw een ouderwetse naam.

Dit is mijn eerste blog item. Ik wil op dit blog reageren op het nieuws. Ook wil ik commentaar geven op wat ik op andere blogs op het internet lees. Zie ook “Over dit blog”.

De naam van mijn blog… tsja. Ik brak mijn hersens al een tijdje over een goede naam. Ik wilde het liefst een naam die niet heel concreet is. Een naam die een beeld oproept misschien, die iets te raden over laat en die niet per se zegt waar het blog over gaat. Veel is natuurlijk al in gebruik. Al peinzend vielen mijn ogen op mijn boekenkast en het eerste boek dat in mijn blikveld kwam was Willem Frederik Hermans’ De Tranen der Acacia’s. Vandaar dus. Sowieso mijn favoriete schrijver, met onsterfelijke eerste en laatste zinnen in zijn romans. “Als Clemens bij uitzondering eerder uit zijn bed kwam dan Sita, ging hij naar de keuken om thee te zetten en terwijl hij wachtte tot het water kookte, dacht hij: Ik ben toch eigenlijk een goed mens, dat ik haar niet vergiftig.” (Uit talloos veel miljoenen, 1981).

Advertenties