Zoals ik in “Over dit blog” heb geschreven, zie ik dit blog deels als een “gedachten-oefening”. Zo is het volgende stuk ook bedoeld.

Al bij het aantreden van het kabinet-Rutte was het duidelijk wat de twee sterke punten van dit kabinet zouden worden. Eén is de persoon van Mark Rutte zelf, twee is het “law and order” beleid. Of alle maatregelen die Opstelten en Teeven reeds hebben genomen of hebben aangekondigd allemaal even effectief zijn, weet ik niet en er zit ook veel “voor de bühne” bij. Maar bijvoorbeeld het vandaag in een Volkskrant interview aangekondigde plan van Teeven om het gevangenis regime zodanig te veranderen dat gevangenen hun “privileges” moeten verdienen en ook makkelijk kunnen kwijtraken lijkt mij een goed plan. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat het zo werkt. Of het plan echt nieuw is betwijfel ik – of het nieuwe zou een veel consequentere handhaving moeten zijn.

Het komt uiteindelijk aan op het handhaven. Daar zijn Nederlanders niet altijd even goed in. Misschien verandert het een beetje de laatste jaren en misschien stimuleert dit kabinet die verandering ook wel. Maar van Nederlandse gezagshandhavers heb je toch altijd het idee dat ze liever de boel een beetje sussen of af en toe wegkijken om niet te hoeven optreden. Dat heeft niets met links of rechts te maken, maar meer met hoe Nederlanders zijn. Uiteindelijk kan hoe een ander zich gedraagt ons niet veel schelen, althans, het gezamenlijke verantwoordelijkheidsgevoel is niet zo sterk ontwikkeld. Dat is zo mijn indruk. Dat kan goed gaan, maar het gaat gigantisch fout bij onder andere Marokkaanse straatjeugd, jongetjes die leven tussen twee heel verschillende culturen, die van thuis en die van op straat. Vooral in de grote stad, waar ze zien dat ze met heel veel wegkomen en waar het gezag lang niet altijd consequent optreedt: de ene keer wordt er gestraft, de andere keer wordt er gesust, en waar de grens ligt is niet duidelijk.

Als we nou eens duidelijker grenzen zouden blijven trekken en minder zouden schipperen met de regels, tegenover wie dan ook, heb je kans dat dat hele probleem van straatjeugd al een stuk minder zou zijn. Je weet gewoon waar je aan toe bent als je je misdraagt en er wordt geen onderscheid gemaakt. Een heel simpel standpunt, dat naar met stellige overtuiging net zo goed bij links hoort als bij rechts. En zeker bij links hoort. Links is dat deel van de politieke partijen dat gelooft in een maakbare samenleving. Dan moet je de regels dus wel handhaven.

Gezagshandhaving is als een kader waarbinnen je je beleid kunt uitvoeren. Als je bijvoorbeeld integratie wilt bevorderen omdat daar in sommige wijken achterstand in is ontstaan, dan zie je in deze benadering van law and order wangedrag van straatjeugd niet als een probleem van de te integreren groep maar als een gezagshandhavingsprobleem in die wijken. Dat werkt effectiever en positiever dan wanneer je dit gedrag alsmaar blijft koppelen aan bijvoorbeeld de islam. Geloof is een privé zaak. Ordehandhaving is een publieke zaak.

Law and order is dus op zijn minst net zo goed links als dat het iets van rechts is. En als ik dan concreet wordt, dan betekent dit dat partijen als de PvdA veel van het law and order beleid van het kabinet-Rutte gewoon openlijk moeten steunen. Als dit kabinet twee sterke punten heeft, zoals ik in de inleiding schreef, erken dat dan ook gewoon. Het scheelt een boel moeizame discussies.

Advertenties