Sinds de Occupy beweging na New York internationale navolging heeft gekregen wordt zij onder andere bekritiseerd vanwege de vage en uiteenlopende doelstellingen. Daar valt wel iets voor te zeggen, maar als je een beetje je best doet kun je wel iets bedenken bij de motieven van de Occupy beweging. Er is sprake van een enorme macht van de financiële instellingen en de democratisch gekozen politiek is niet in staat of misschien zelfs helemaal niet van plan om daar paal en perk aan te stellen. De laatste jaren wordt steeds duidelijker dat de financiële instellingen nou niet bepaald het belang van de burger voorop stellen terwijl de bonuscultuur bij die instellingen maar voort woekert.

Het schijnt erg vermakelijk te zijn in bepaalde rechtse kringen rondom bijvoorbeeld GeenStijl en Powned en onder bepaalde commentatoren om die Occupy beweging toch maar vooral belachelijk te maken. Wat me meer bevalt is de poging van Ronald Plasterk van eerder deze week om “Occupy” in zeven concrete stappen te vertalen. Er is vaak veel aan te merken op de PvdA, maar als ze iets goeds doen dan moet dat ook gezegd worden. Dit stuk van Plasterk in de Volkskrant van 18 oktober jongstleden is helder en doet recht aan waar sociaal democratie voor zou moeten staan: regulering van de economie door de democratisch gekozen overheid, op een economisch verantwoorde manier. Dat is altijd een gevecht, omdat de economie een vrije markt economie moet blijven en private instellingen op het geld zitten. Maar zoals de vrijheid van iedere burger zijn grenzen kent, zo moet dat ook voor de vrije markt economie gelden.

Voor het geval de link naar het Volkskrant artikel breekt, click hier.

Advertenties