David Cameron, de Britse premier, gaat de topsalarissen in het bedrijfsleven aanpakken. “Want ‘vriendjeskapitalisme’ waarbij topbestuurders in de beloningscommissies ‘elkaar op de schouders slaan en elkaar salarisverhogingen toekennen’ kan niet meer.” Zo schrijft de Volkskrant van afgelopen maandag. “Grote beloningen voor falende bestuurders laten het bloed van de burgers koken,” aldus de premier. Het artikel in de Volkskrant is gebaseerd op deze twee artikelen in de Sunday Telegraph: 1) Executive pay en 2) A fair Britain.

Zo, daar horen we toch een mooi staaltje “links gedachtegoed” uit de mond van een rechts conservatieve politicus. Natuurlijk is Cameron geen socialist geworden, maar hij toont hier toch een mooi voorbeeld van consequent denken. De overheid moet zich vooral niet bemoeien met hoeveel mensen verdienen, behalve als de markt faalt, zo zegt hij. “Als de gemiddelde beloning van bestuurders van de grootste Britse bedrijven tussen 1998 en 2010 is verviervoudigd, is dat voor mij marktfalen.” En: “Sterk stijgende beloningen zonder dat er betere prestaties tegenover staan, komen neer op het bestelen van aandeelhouders en klanten.”

Links gedachtegoed… zou je denken. Het is de vraag of dit hoog op de agenda staat van bijvoorbeeld de Nederlandse PvdA. Dat is de tragiek van de PvdA van de afgelopen 15 jaar. Men lijkt vaak niet meer te weten wat men eigenlijk ook alweer van oorsprong wilde met de mensheid. Alhoewel in Nederland verschillen doorgaans gematigder zijn dan in landen als Groot Brittannië, gaat het om de principes van het systeem. De PvdA zou zich nog steeds moeten blijven richten op die mechanismen van een vrije markt economie die onrechtvaardige of schadelijke situaties opleveren, oftewel: ingrijpen waar de markt faalt, precies zoals de conservatieve David Cameron hier zegt.

Zoals ooit kinderarbeid werd verboden en iedere geciviliseerde verdediger van vrije markt economie het nu volstrekt normaal vindt dat dat verboden is, zo zijn er voortdurend redenen om in te grijpen. En zo zou best over 50 jaar elke geciviliseerde verdediger van de vrije markt het normaal kunnen vinden dat bestuurders elkaar niet de voordeeltjes en de beloningen toebedelen als niet andere partijen in een bedrijf op dezelfde manier profiteren van vooruitgang, en al helemaal niet wanneer er geen vooruitgang is.

Advertenties