Eigenlijk vat Volkskrant columniste Sheila Sitalsing de waanzin veel beter samen dan ik in mijn vorige blog:

Toen de functie van roerganger van de Partij van de Arbeid vacant werd, dacht ik: ha, fijn, nu gaan we het hebben over wat we aan moeten met de sociaal-democratie. Over hoe je de middenklasse zover krijgt – en houdt – dat ze de verheffing van de achtergeblevenen wil blijven betalen. Over wie de nieuwe achtergeblevenen zijn en hoe je die het beste kunt bedienen. Over de concurrentie tussen nationale en internationale solidariteit. Over de markt en de staat en de crisis en de banken en nog zo wat dingen die best belangrijk zijn.

Dagenlang trok een gestaag groeiende stoet van zwetende aspirant-leiders over het televisiescherm. En daaruit viel af te leiden dat een mens in deze tijden heel andere zorgen heeft als hij de PvdA wil leiden, vooral als die hij een zij is.

Lees vooral de hele column hier: Sheila Sitalsing, Volkskrant 29 februari 2012.

Advertenties