Voor de zaterdagavond zaterdag, Mrt 31 2012 

De PvdA en de bonussen zondag, Mrt 25 2012 

Willem Vermeend zegt in De Volkskrant van zaterdag 24 maart 2012 wel een paar aardige dingen over de bonussen die worden toegekend in het bedrijfsleven en goedgekeurd door raden van commissarissen waar soms PvdA’ers in zitten. Het meest prominente voorbeeld daarvan is Wim Kok uiteraard, de man die ooit dé voorman was van de PvdA en later de bonussen bij ING zonder meer goedkeurde en verdedigde, maar er zijn meer voorbeelden, zoals nu Wallage en wederom Kok bij PostNL.

Het lijkt wel dat dit soort voorbeelden juist de PvdA treffen. Wat begrijpelijk is wanneer het dezelfde personen zijn die tijdens hun politieke carrière hun verontwaardiging lieten blijken over de exorbitante bonussen. Het heeft alles met geloofwaardigheid te  maken. Maar Vermeend stelt terecht: “Ik maak me boos over dit land. We moeten de broekriem aanhalen en dat doet pijn. Het is ongehoord dat er nu bonussen worden uitgekeerd, ongehoord dat bij splitsing van bedrijven salarissen worden verhoogd. Daar maak ik me boos over en wie dat doet vind ik volstrekt irrelevant. Liberalen of PvdA’ers.” Zo is dat natuurlijk ook. Maar over VVD’ers hebben we het dan zelden. Omdat die zich tijdens hun politieke loopbaan niet zo tegen bonussen verzetten als PvdA’ers dat doen. Maar daarmee wordt het nog niet acceptabeler dat extreme bonussen worden toegekend.

Vermeend zegt ook terecht dat politici na hun politieke loopbaan nu eenmaal andere dingen gaan doen. De PvdA zou dit wat mij betreft, om van het geloofwaardigheidsprobleem af te komen, vaker moeten benadrukken. Beoordeel de PvdA om wat die partij doet, niet om wat leden van die partij na hun politieke carrière doen, want dan zijn ze immers niet meer actief als PvdA politici. Zoals Vermeend zegt: je hebt ze nu eenmaal niet aan een touwtje. Maar de PvdA moet er wel degelijk afstand van nemen en een heel duidelijk standpunt over dit soort gevallen blijven innemen. Of zoals Vermeend zegt, zelf met een wetsvoorstel komen. Dan is dat tenminste ook een duidelijk signaal aan Kok, Wallage en De Waal.

Dat Wouter Bos, die ook vaak aangehaald wordt als het gaat om het “graaien”, na zijn politieke loopbaan een baan krijgt bij een particulier consultancy bureau waar hij vanwege zijn capaciteiten en zijn ervaring ruim vier ton kan verdienen maakt hem geen graaier. Als je vindt dat er in het bedrijfsleven geen vier ton verdiend mag worden moet je dat in de politiek bepleiten, en als dat er door komt moet iemand als Wouter Bos zich daar ook naar schikken. Maar zeggen dat het prima is dat mensen meer dan 4 ton verdienen behalve als ze links zijn, dat is geen erg sterk standpunt.

Overigens vind ik dat de verschillen aan de bovenkant van de carrièreladders een stuk minder kunnen, maar dat heeft te maken met een algemene herwaardering van wat iedereen zo aan de maatschappij bijdraagt. Daarover kom ik vast nog wel eens te schrijven.

Het krantenknipsel met het interview met Vermeend staat hier.

En Youp van ’t Hek in de NRC over het zelfde onderwerp hier.

Losse notities en quotes 6: Newsweek over Wilders zondag, Mrt 18 2012 

“The rhetoric has taken control of the speaker”. Dit is zoals Christopher Dickey, journalist van het Amerikaanse nieuwsmagazine Newsweek, Geert Wilders beschrijft op thedailybeast.com, alweer twee maanden geleden.

“He has to move to the middle,” urges Hirsi Ali. “He has to distinguish between violent Islamists and nonviolent Muslims. You know, there are so many shades of Muslims right now, and he could use some of them as his allies.” But it’s as if the rhetoric has taken control of the speaker. “He has always loved attention and power,” says his largely estranged brother, Paul Wilders. “He has ruled out any sense of doubt.”

Lees het hele artikel hier. Het is in een mooie analyse van het verschijnsel Wilders, zonder al te veel van de gebruikelijke vooringenomenheid.

De staat van de PvdA donderdag, Mrt 15 2012 

Er staat een keiharde analyse in de Volkskrant van 15 maart 2012 over de PvdA, geschreven door student politicologie Michiel Hennink.

Tegenwoordig kun je al op de opinie pagina’s van de Volkskrant komen en zeggen dat er geen rol meer is voor de PvdA als je slechts student bent – dacht ik toen ik het stuk las, boos op de Volkskrant waar je als PvdA sympathisant nog altijd een meer welwillende houding van zou verwachten. Maar de man zit met zijn observaties niet ver naast de waarheid – dacht ik later.

“De PvdA staat met de rug naar de toekomst. De kerndoelen van de PvdA – de emancipatie van de lagere sociale klassen en een eerlijker verdeling van de welvaart – zijn grotendeels bereikt. En een PvdA zonder armoede is net zoiets als een PVV zonder islam. De Nederlander is gelukkig, maar volgens de PvdA is er nog genoeg om van te balen. Onmiskenbaar zijn er problemen. maar andere politieke partijen dan de PvdA bieden daarop een beter antwoord. De PvdA heeft geen toekomstvisie. De nieuwe PvdA-leider wordt kapitein van een zinkend schip. De PvdA heeft nu nog een vaste achterban, maar ook die kiezers zullen uiteindelijk hun heil gaan zoeken bij een andere partijen.” Het betoog van Hennink in een paar keiharde statements samengevat.

Morgen wordt de opvolger van Cohen bekend gemaakt op basis van de verkiezingen die de afgelopen dagen binnen de partij gehouden zijn. De verkiezingscampagne heeft discussies losgemaakt binnen de PvdA die eigenijk al heel lang gevoerd hadden moeten worden, en die wat mij betreft nog lang niet afgerond zijn. In het debat tussen de 5 kandidaten dat werd georganiseerd door het programma Pauw en Witteman afgelopen dinsdag kregen we een mooi inkijkje in hoe kennelijk sommige discussies ook binnen de Tweede Kamerfractie van de PvdA niet gevoerd worden. Met verbazing aanschouwde ik hoe Plasterk even een dreigement richting kabinet Rutte lanceerde over het intrekken van de steun van de PvdA voor het nieuwe strengere Euro begrotingspact en hoe Martijn van Dam daar verontwaardigd op reageerde: “Maar we gaan toch niet tegen iets stemmen waar we eigenlijk voor zijn?” Dit voorval legde een vermoeden bloot dat ik al heel lang heb ten aanzien van de PvdA fractie: er wordt nauwelijks over de koers gediscussieerd, terwijl dat – zie Michiel Hennink – zo hard nodig is.

Martijn van Dam is van de 5 kandidaten voor het fractievoorzitterschap degene die het beste door heeft dat de PvdA moet vernieuwen en die actief zoekt naar de rol die de PvdA nu zou moeten spelen. Alhoewel hij wordt weggezet als rechts en “neo-liberaal” heb ik in hem juist het meeste vertrouwen voor wat betreft het formuleren van de nieuwe koers, terwijl ik mijzelf toch als een linkse PvdA’er beschouw. Als linkse PvdA’er zie ik veel meer in de als rechts weggezette Martijn van Dam dan in de zich als links profilerende en met het “Plan van de Arbeid” zwaaiende Lutz Jacobi. Het is zoals in een stuk op de website van de Volkskrant werd geschreven: “Bij Pauw & Witteman was het alleen Van Dam die liet zien over pragmatische idealisme te beschikken.” Pragmatisch idealisme, is dat niet precies wat de sociaal democratie altijd onderscheidde van pure “socialisten” en wat de PvdA nog steeds zou moeten onderscheiden van de SP?

Ik heb Martijn van Dam niet op 1 gezet in mijn lijstje van voorkeurskandidaten omdat ik denk dat we aan een vechtertje als Diederik Samsom op dit moment meer hebben, tenminste in de rol van een PvdA fractieleider die weer oppositieleider kan worden. Maar Martijn van Dam, die twee weken geleden met het zweet op zijn voorhoofd bij Mathijs van Nieuwkerk zat, blijkt het beste verhaal te hebben. Het verhaal dat ervoor kan zorgen dat Michiel Hennink ongelijk krijgt en dat de PvdA anno 2012 wederom de betere antwoorden heeft op de maatschappij van nu.

Salsa! vrijdag, Mrt 9 2012 

Het filmpje beweegt niet maar klinkt wel fantastisch:

Dit is van die muziek waarbij het lijkt of er aan het begin een knop wordt aangezet waarna het machientje blijft lopen tot je de knop weer uit zet.

Wilders en de extra bezuinigingen om de Euro te steunen dinsdag, Mrt 6 2012 

Gisteren begonnen Rutte, Verhagen en Wilders aan de onderhandelingen om nog eens 10 of meer miljarden te bezuinigen om volgend jaar op een begrotingstekort onder de 3% uit te komen. De 3% is het maximum waaraan de landen van de Eurozone elkaar zeggen te willen houden om stabiliteit in de Eurozone te bewerkstelligen.

De onderhandelingen in het Catshuis konden niet de hele dag duren omdat Wilders ’s middags zijn rapport over de Nederlandse deelname aan de Euro wilde presenteren. En o verrassing, die Euro heeft ons volgens Wilders vele miljarden gekost, ons gigantische economische groeikansen ontnomen en zal ons als we eraan deel blijven nemen nog vele miljarden en diepe economische crises kosten. Dus we moeten terug naar de gulden. Er moet een referendum komen zodat het Nederlandse volk zich daarover kan uitspreken.

Natuurlijk komt zijn deelname aan die onderhandelingen door het rapport over de Euro wel in een heel vreemd daglicht te staan. Hoe kun je nou extra bezuinigingen gaan steunen die je waarschijnlijk dwingen nog een aantal verkiezingsbeloftes te breken en die ook jouw kiezers zullen treffen, terwijl die bezuinigingen vooral nodig zijn om aan de Euro voorwaarden te blijven voldoen? En terwijl je waarempel op de dag dat de onderhandelingen beginnen, met een rapport in de hand zegt van de Euro af te willen omdat terugkeer naar de gulden ons alleen maar geld en meer economische groei (= minder tekort) zal brengen?

Dus, óf hij brengt het referendum in bij de onderhandelingen – en ondermijnt die onderhandelingen daarmee dus feitelijk. Óf hij erkent door zijn blijvende deelname aan de gesprekken over verdere bezuinigingen dat ook hij niet uit de Euro durft te stappen.

Alleen als je Wilders heet schijn je met dit soort tegenstrijdig gedrag weg te komen bij je kiezers.

Losse notities en quotes 5: Links versus rechts donderdag, Mrt 1 2012 

Een paar citaten uit een artikel in de Volkskrant van maandag over Jeroen van Merwijk, die ongevraagd 33 linkse columns naar de Telegraaf stuurde die nooit werden geplaatst. Hij heeft zijn columns nu gebundeld in het boekje: “Bestemming Paradijs”.

Ach, denkt links, als we een beetje inschikken is er ruimte genoeg voor iedereen. En wij kunnen in veel opzichten nog flink wat leren van de buitenlanders. Rechts denkt dat niet.  Rechts praat over buitenlanders slechts in termen inburgeringscursussen, profiteren, criminilaiteit en terug naar huis sturen.

En:

Gewoon de markt zijn werk laten doen en dan komt alles op zijn pootjes terecht. Dat denkt rechts. En als er iets mis gaat, dan is dat geen falen van de marktwerking, maar dan komt dat doordat men (lees: lnks) de markt niet goed genoeg zijn werk heeft laten doen.