Gisteren kwam ik deze column tegen, op de website Welingelichte Kringen. Een roep om “nieuwe politiek”.  Een niet erg goed onderbouwd stuk moet ik zeggen. Er worden eigenlijk vrij willekeurig twee namen genoemd, Rutte en Eurlings, die de aangewezen personen zouden zijn om die “nieuwe politiek” vorm te geven.

Nou heeft Rutte net een niet al te succesvol experiment achter de rug. Hij heeft zich eigenlijk alleen maar als boekhouder geprofileerd en heeft om opportunistische redenen noodzakelijke hervormingen maar even in de ijskast gezet anderhalf jaar geleden. En was Eurlings nou zo’n succesvolle minister? Ook hij was uiteindelijk bereid zich te laten gijzelen door de PVV toen hij zijn onvoorwaardelijke liefde voor Maxim Verhagen beleed op het beruchte CDA congres van oktober 2010. Dus waar de schrijver het op baseert dat Rutte en Eurlings de leiders zijn die ons land “vleugels” zullen geven, het is me niet duidelijk en het wordt ook verder helemaal niet beargumenteerd.

Verder komt de schrijver met namen die iedereen nou al zo vaak heeft genoemd de laatste jaren, Herman Wijffels, Alexander Rinnooy Kan, Pieter Winsemius. Deze mensen krijgen zo langzamerhand de status van Messias en het is een zwaktebod altijd maar weer met deze namen te komen als de redding voor het vaderland. De schrijver van de column komt met een combinatie die als een vondst gepresenteerd wordt maar feitelijk gewoon een midden-rechts kabinet is van VVD, CDA en D66.

Dat de huidige politiek eigenlijk hoe langer hoe machtelozer lijkt, dat ziet iedereen wel. Dat er dus uit een internet steekproef blijkt dat er behoefte is aan iets “nieuws”, dat is helemaal geen verrassing.  Maar is de combinatie van VVD, CDA en D66 dan dat nieuwe? De combinatie komt in de steekproef op 80 zetels, slechts 4 meer dan waar PVV, VVD en CDA hun gedoogconstructie op baseerden twee jaar geleden. En die combinatie werd destijds in sommige kringen ook als het nieuwe concept voor de redding van Nederland gepresenteerd.

80 zetels is 18 meer dan wat deze partijen nu in de Tweede Kamer hebben, en 20 meer dan het resultaat in de laatste opiniepeilingen van Maurice de Hond. Die zetels moeten allemaal van Eurlings komen?

Als dit het niet is, wat moet de nieuwe politiek dan wél zijn?

De Kunduz coalitie is qua besef van urgentie wel een aardig begin. Hier stapten 3 partijen daadwerkelijk “over hun schaduw heen” om een urgent probleem op te lossen dat door het weglopen van Wilders was ontstaan (voor de 2 andere partijen, VVD en CDA, was dit natuurlijk nauwelijks een vrijwillige keuze na de puinhoop die men had laten ontstaan). Het Kunduz akkoord is inhoudelijk niet optimaal, dat wordt links en rechts van het akkoord wel gezien. Maar belangrijk blijft dat partijen elkaar vinden op een aantal urgente problemen (woningmarkt, gezondsheids zorg, arbeidsmarkt, overheidsfinancieën).

Daarnaast moeten partijen als PvdA en CDA (ik zou dat net zo goed laten gelden voor de VVD maar gek genoeg blijft die partij altijd buiten schot) zich verder heroriënteren op hun rol voor de toekomst. Het is geweest zoals Hans Goslinga in Trouw zegt: “Liever dan, uitgaande van hun beginselen, antwoorden te zoeken op de nieuwe realiteiten, poogden zij (VVD, CDA en PvdA) hun machtsbasis te behouden door toe te geven aan populistische verleidingen en een politiek van vermijding.”

Vervolgens zou rechts Nederland partijen als SP en PvdA serieuzer moeten nemen. Partijen als deze zijn door de jaren heen altijd goed geweest voor ruim een derde van het aantal stemmen. VVD en CDA leveren zich graag over aan “de markt” en suggereren daarmee dat er eigenlijk niet zo veel te kiezen valt. Maar waarom zou je niet mogen kiezen in de politiek? Waarom zou de politiek niet veel meer het primaat moeten krijgen dan het de laatste 30 jaar lijkt te hebben?

SP en PvdA tenslotte zouden op hun beurt af moeten van het imago dat wat zij willen onbetaalbaar is. Ook links moet zich aan de financiële afspraken binden en haar beleid binnen die marges bepalen, dat lijkt mij een vrij reële afspraak. Zoals Samsom nota bene zelf zegt, er is niets links aan een begrotingstekort.

Samengevat: laat problemen in de samenleving niet sudderen maar doe er iets aan. Ook al bereik je niet helemaal wat je wilt, laat de urgentie de doorslag geven (zie Kunduz coalitie). Blijf komen met een lange termijn visie op de samenleving. Hoe wil je dat de samenleving functioneert? Hoe moet het land er over 20 jaar uit zien? Neem links net zo serieus als rechts. Blijf elkaar niet weg zetten, als iets niet meer van deze tijd is dan is het dat. En tenslotte, committeer je aan een simpel financieel raamwerk waarbinnen iedereen moet opereren.

Advertenties