Ooit werd ik lid van de PvdA vanwege Joop den Uyl. Zijn ideeën over de samenleving hebben mij overtuigd voor het leven. Niet alleen zijn ideeën uiteraard, maar ook alles wat ik las over sociaal democratie. De opvolgers van Den Uyl waren allemaal minder. Wouter Bos had het niveau misschien nog wel kunnen halen. Bos zal wel gezien worden als een stuk rechtser dan Den Uyl en waarschijnlijk is hij dat ook, maar de sociaal democratie anno de tijd van Wouter Bos is anders (behoort anders te zijn) dan ten tijde van Joop den Uyl. Maar ook bij Wouter Bos klopte het beeld niet helemaal.

Toen Diederik Samsom zich kandidaat stelde als partijleider raakte ik redelijk enthousiast over hem. De komende 10 weken moet blijken hoe hij zich staande houdt in de verkiezingsdebatten. Het begin was goed. Hij kwam met een 7 punten plan en stelde dus de inhoud meteen voorop. De PvdA maakte tenslotte lange tijd de indruk niet meer te weten welke keuzes men moest maken. Er volgde een aantal goede televisie optredens waarin hij zich duidelijk niet van zijn stuk liet brengen. Het ongelukkige opereren rond de Kunduz coalitie in april echter heeft hem kennelijk wel een tijdje van zijn stuk gebracht.

En sommige keuzes begrijp ik toch niet helemaal. Waarom bijvoorbeeld Jetta Klijnsma als tweede “man”? Is zij nou de vrouw met de grotere ideeën? Ik hoor haar ook alleen maar over “opkomen voor de zwakkeren in de samenleving”. Niet dat dat niet sociaal democratisch is, het is een van de wezenskenmerken van de beweging. Dat was het zeker ook ten tijde van Den Uyl. Maar het is ook een oud verhaal. Anno 2012 moet dat een vanzelfsprekendheid zijn voor de PvdA en niet het eerste waar je mee komt.

De samenleving van nu is zeer divers en als je alleen de zwakkeren in de samenleving bedient wordt je steeds meer een belangengroep. De PvdA was er juist voor meerdere groepen in de samenleving en juist nu is dat de uitdaging. Mijn tweede man zou daarom eerder Martijn van Dam zijn. Van Dam is iemand die veel meer nadenkt over hoe de samenleving anno nu in elkaar zit en wat de antwoorden van een sociaal democratische volkspartij nu zouden moeten zijn. Het tweetal lijkt me zeer interessant: Diederik Samsom en Martijn van Dam. De PvdA zou zich met dit koppel bijvoorbeeld veel meer van de SP kunnen onderscheiden dan met Klijnsma.

Maar goed, het gaat niet alleen om de mannetjes en de vrouwtjes. Hier is een analyse van een gesprek tussen Diederik Samsom en Stef Blok van de VVD. De schrijver van het stuk heeft goed gezien dat dit item bij Knevel en Van den Brink een zeer leerzaam stuk is over de verhoudingen in de huidige politiek. Je zou toch zeggen dat Stef Blok, de man van de “gruwelijke clichés, de halve en hele onwaarheden” een makkelijke tegenstander is juist vanwege zijn clichés en halve en hele onwaarheden, maar dan moet je je daar wel goed op voorbereiden.

En je moet in de aanval. De PvdA moet een veel fundamentelere discussie aangaan met de VVD en de andere tegenstanders in het debat. De schrijver van het stuk voert wat materiaal aan van de econoom Paul Krugman. Er is nog wel meer te vinden om de vloer aan te vegen met de fabeltjes van de VVD. Het boek “23 things they don’t tell you about capitalism” van Ha-Joon Chang (waarover onder andere hier een aardig artikeltje is te vinden, en een lezing van de schrijver hier op Youtube) is ook een aardige bron, voor de PvdA zelf ook overigens.

Samsom doet pogingen, maar zet nog niet goed genoeg door.

Advertenties