“De Russen komen!” zondag, Aug 26 2012 

Een treurig niveau, de toespraak van Rutte van gisteren op het VVD congres. Als de “liberalen” van tegenwoordig door zo’n betoog in vervoering raken, dan is het nog treuriger gesteld met de VVD dan je op basis van anderhalf jaar dansen naar de pijpen van de PVV zou denken. Van iemand die zo lang gewacht heeft om te starten met de verkiezingscampagne zou je toch meer inhoudelijk niveau verwachten dan het om de andere zin “socialisten” bashen. Komt hij ook nog met een treurige beeldspraak als: “Het is met het socialisme als met een boemerang. Het gaat razendsnel voorwaarts en dan komt de klap keihard in je gezicht.” En de VVD’ers in de zaal maar klappen. Het voorspelt weinig goeds voor het lijsttrekkers debat van vanavond.

Het is aardig samengevat in een paar tweets van gisteren:

Rutte heeft aanval geopend op kabinet Den Uyl. De VVD is al ruim 30 jaar bezig om rommel van die 4 jaar op te ruimen. Dat is pas daadkracht.

En:

De VVD leeft in een binaire obsessie met het socialisme. De rest van de wereld is gewoon verder gegaan met denken.

De speech van Rutte staat hier.

Advertenties

Voor het weekend vrijdag, Aug 24 2012 

Alweer een geweldig stuk muziek en mooie clip uit London:

Verwerkt in het begin van de song:

Oh when my love, my darling,
You’ve left me here alone,
I’ll walk the streets of London
Which once seemed all our own.
The vast suburban churches
Together we have found:
The ones which smelt of gaslight
The ones in incense drown’d;
I’ll use them now for praying in
And not for looking round.
No more the Hackney Empire
Shall find us in its stalls
When on the limelit crooner
The thankful curtain falls,
And soft electric lamplight
Reveals the gilded walls.

I will not go to Finsbury Park
The putting course to see
Nor cross the crowded High Road
To Williamsons’ to tea,
For these and all the other things
Were part of you and me.
I love you, oh my darling,
And what I can’t make out
Is why since you have left me
I’m somehow still about.

John Betjeman – The Cockney Amorist

“Dommer en onfatsoenlijker” maandag, Aug 20 2012 

Wat een heerlijk opiniestuk in de Volkskrant van afgelopen zaterdag van Mathieu Weggeman. “Nederland wordt steeds dommer” luidt de kop. Weggeman legt uit hoe er kennelijk in het Nederland van vandaag behoefte is aan onfatsoenlijk gedrag. Die behoefte komt voort uit domheid. Hij noemt een paar vermoedelijke oorzaken dan wel mogelijkheden om deze trend van “steeds dommer en onfatsoenlijker worden” te doorbreken. Eén mogelijke manier om domheid te bestrijden is volgens Weggeman “terug te keren naar onze van oorsprong Rijnlandse werkcultuur waarin de liefde voor het vak groter is dan de liefde voor het geld”. En voor het bestrijden van onfatsoen zou in het onderwijs veel meer aandacht moeten worden besteed aan kunst en cultuur. “Cultuureducatie draagt bij aan de vorming van belangrijke vaardigheden zoals analyseren, creëren en reflecteren. Met name van reflectie mag verwacht worden dat deze de behoefte aan onfatsoenlijk gedrag vermindert.”

Nou is het punt dat je in Nederland wel zo’n beetje het lot van zo’n opiniestuk kunt voorspellen. De gemiddelde internet reageerder heeft zo zijn arsenaal klaar om ongemakkelijke onderwerpen onschadelijk te maken. Zo zal de heer Weggeman worden afgeschilderd als een conservatieve babyboomer, een klagerige vijftiger die geen besef heeft van de moderne jeugdige cultuur. Zijn portretfoto bij het stuk ziet er tenslotte ook al niet al te florizant uit: kaal, baardje, rond hoofd, blozende wangen. Dan zal er worden gezegd dat hij praat uit eigenbelang. Hij heeft een paar boeken geschreven over kennismanagement en zo, en die moet hij kwijt natuurlijk. Er zal worden ingegaan op voorbeelden die hij geeft van cabaretiers en t.v. presentatoren die het slechte voorbeeld geven en er zal gesuggereerd worden dat hij kennelijk een soort van opvoedpolitie wil en censuur en alleen maar saaie want fatsoenlijke programma’s. En dan bovenop dat alles: wie is meneer Weggeman wel niet om ons te vertellen wat “fatsoen” is?

Kortom, er zal van alles ter berde worden gebracht om maar niet serieus te hoeven nadenken over, of laten we zeggen “reflecteren op”, “analyseren van” desnoods, de problematiek die Weggeman aansnijdt. Zoals bijvoorbeeld, naar aanleiding van de aanslagen van Anders Breivik en de vraag of de agressieve taal in geschrift met betrekking tot islam en “linkse elite” niet mede een klimaat creëerde waarin zulke aanslagen konden plaatsvinden, men niet wist hoe snel men voorbeelden moest zoeken om die stelling te ontkrachten, om in ieder geval niet over de misschien enigszins uit de hand gelopen “toon van het debat” te hoeven nadenken. Of laten we zeggen, op te “reflecteren”. De PvdA zong tenslotte ook nog steeds de Internationale op congressen en was die tekst niet minstens zo agressief?

Nou heb ik mezelf aangeleerd om anderen niet dom te noemen. En ik begrijp ook nog wel dat er een “hoge” cultuur is en een “lage” cultuur en dat je je mening kunt hebben over New Kidz en Oh oh Gerso, maar dat je anderen hun vermaak niet moet ontzeggen.

Maar dat het publieke leven in Nederland alsmaar platter en ja, onfatsoenlijker lijkt te worden, of dat een steeds groter deel van de Nederlanders hangt naar plat vermaak en de grenzen van wat in ieder geval in het publieke leven nog als fatsoenlijk kan worden beschouwd niet meer lijkt te kennen, of daar in ieder geval lak aan te hebben, ik zie het hoe langer hoe duidelijker om me heen. En de door Weggeman genoemde vakkennis is al jarenlang een stiefkindje. Als je iets verkoopt, gaat het erom dat je iemand anders iets aan kunt smeren, niet om of je weet wat het product eigenlijk inhoudt. Managers zonder vakkennis krijgen vaak meer betaald en hebben een betere positie dan de eigenlijke vaklui die men managet. Oudere werknemers met veel ervaring genieten in Nederland nog maar weinig aanzien. Je moet een snelle jonge zijn en vooral jong zijn, dan krijg je aandacht binnen een bedrijf.

En zo wordt de samenleving platter en platter, worden we “dommer en dommer” en is “fatsoen” iets van vroeger, van ouwe mopperaars als Weggeman.

De link naar het opiniestuk van Weggeman: hier.
En voor als de Volkskrant het archiveert en de link verandert: het krantenknipsel hier.

Roemer vrijdag, Aug 17 2012 

Gaan we, als Samsom de zaken niet op tijd op orde krijgt, straks SP stemmen, om die partij de grootste te maken? De PvdA is in het verleden de kiezers, die uiteindelijk besloten strategisch PvdA te stemmen om die partij de grootste te maken, vaak genoeg dankbaar geweest. Moeten we dan nu niet het omgekeerde doen, nu de SP kans lijkt te maken de grootste te worden?

Op de website Sargasso is het verschil tussen strategisch PvdA stemmen in het verleden en strategisch SP stemmen nu, goed samengevat:

Grote verrassingen daargelaten luidt het scenario na 12 september ongeveer aldus: SP wordt de grootste. Alle partijen bevelen de koningin aan het Roemer over links te laten proberen. Dat mislukt. Het initiatief komt bij Rutte. Die nodigt CDA, D66 en PvdA uit voor gesprekken. PvdA weigert, want zij is “vanwege de verkiezingsnederlaag niet aan zet”. Rutte nodigt Roemer uit. Die komt wel, maar het loopt stuk. Rutte belooft Samsom een smak linkse paradepaardjes om Roemer de ogen mee uit te steken. Samsom gaat overstag. In december gaat het kabinet Rutte II een programma uitvoeren dat verrekte veel lijkt op het lenteakkoord.

Het is vrijwel zeker dat dit het scenario zal zijn. En dan zou je juist strategisch PvdA moeten stemmen, als kiezer die liever PvdA zou stemmen, mits die partij maar weer eens een wat duidelijker linkse koers zou volgen en haar woordvoerders weer eens een verhaal zouden uitdragen waar ze oprecht en met de juiste argumenten in zouden geloven. In zo’n VVD/CDA/D’66/PvdA combinatie wil je een zo groot mogelijke PvdA en geen PvdA die verloren heeft aan de SP.

Emiel Roemer is in het nieuws omdat hij in het Financieel Dagblad zegt: “Moet ik een belachelijke boete gaan betalen als het tekort groter is dan 3%? Over my dead body!” Geheel zoals je kunt verwachten van de hedendaagse Nederlandse journalistiek gaat het natuurlijk weer alleen over deze uitspraak. Dat terwijl Roemer een paar wezenlijke dingen in het FD zegt die misschien wel meer aan waarheid winnen als je bedenkt dat volgens Minister van Financiën de Jager “de financiële markten meteen negatief hebben gereageerd op de uitspraak van Roemer”.

Laten we die andere uitspraken van Roemer in het FD eens langslopen.

Over de “boekhoudersmentaliteit” en de “obsessie met het maximale begrotingstekort van 3%” zegt hij:

Ik ben politicus, ik moet naar de hele samenleving kijken. Er is een vertrouwenscrisis, bij consumenten en producenten. Het is idioterie om niet naar de omstandigheden te kijken, maar alleen naar maximaal 3% tekort in 2013. De overheid moet de zaak weer aan het draaien krijgen.

Over Europa:

Ik ga dwars voor de marsroute van Van Rompuy liggen, waarbij steeds meer macht aan Brusselse technocraten wordt overgedragen, zonder democratische controle en waarbij de financiële sector aan tafel zit. Daar zal ik mijn veto over uitspreken. Dergelijke zaken moeten eerst maar eens aan de bevolking worden voorgelegd.

Over de economische crisis:

Wij willen de economie volgend jaar aanjagen met € 3 mrd extra voor verbetering van woningen en onderhoud van scholen, dijken en wegen. Je moet als overheid iets doen voor de bouw, omdat de markt daar zo krap is. Consumenten doen niets, investeerders doen niets. Het wordt een drama met steeds meer mensen die thuiszitten.

Over flexibiliteit op de arbeidsmarkt:

Postbezorgers krijgen geen fulltimebaan meer, ze moeten op flexibele uren werken, hun lonen zijn verlaagd. Is de postbezorging er beter van geworden?

En:

We hebben in Nederland een goede bescherming van mensen met een baan. die zekerheid is goed voor de arbeidsproductiviteit. daarmee heeft Nederland vooropgelopen.

En:

De echt goede, duurzame bedrijven doen daar ook niet aan mee. Een succesvol bedrijf als VDL bouwt een band op met zijn werknemers en creëert goede sociale omstandigheden en verhoudingen. Omdat ze weten dat ze het daarvan moeten hebben. VNO-NCW en MKB-Nederland laten zich voor het karretje spannen van de lobby van bedrijven die dat niet goed doen.

Dit lijkt mij het geluid van een politicus die de politiek en de democratie het primaat wil geven in plaats van de financiële markten. Je kunt je natuurlijk als links gerichte kiezer afvragen of de politiek moet opereren binnen de regels van de financiële markten (zie De Jager) of dat de vrije markt economie en de financiële markten moeten opereren binnen de regels van de democratisch gekozen politiek. Volgens mij is dat laatste toch echt uiteindelijk de bedoeling.

En natuurlijk is er af te dingen op wat Roemer zegt en op de voorbeelden die hij geeft. Maar laten we eens kijken naar de afgelopen 4 jaar. Hebben de politici die de afgelopen jaren aan de macht waren dan de juiste maatregelen genomen? Ook onder Rutte is de staatsschuld weer met 34 miljard toegenomen en er is grote onzekerheid over wat ons allemaal nog boven het hoofd hangt, in Nederland en in Europa.

Dat “de financiële markten meteen negatief hebben gereageerd op de uitspraak van Roemer” lijkt me des te meer reden voor de kiezer om zich nog eens ernstig af te vragen wie het eigenlijk voor het zeggen hoort te hebben in een democratie.

Wat ik dus maar wil zeggen, voor een PvdA’er die een linkser geluid wil, een geluid dat eigenlijk vooral vertelt dat economie er is voor de mens en de samenleving en niet andersom, zijn de teksten van Roemer zo gek nog niet.

Al had hij zijn “over my dead body” uitspraak beter niet kunnen doen.

Het Sargasso artikel staat hier.
De uitspraak van De Jager staat hier.
De uitspraken van Roemer staan in het FD van 16 augustus 2012.

On a day like this donderdag, Aug 16 2012 

En weer zo’n mooi stukje muziek van de London Olympics, van de Closing Ceremony deze keer:

Van het padje af dinsdag, Aug 7 2012 

En weer hebben we in Nederland een bijzondere discussie gevoerd de afgelopen week. Een discussie die je weer eens doet denken dat we flink van het padje af zijn. Het laatste woord zal er nog niet over gezegd zijn. Een minister president bijvoorbeeld die de grootsheid en het gezag heeft om te zeggen: nee, wij gaan “de waarde van een leven niet tot geld herleiden”, die hebben we helaas niet in Nederland.

Het College van Zorgverzekeraars (CVZ) wil de medicijnen voor de ziekte van Pompe en de ziekte van Fabry niet meer vergoeden. Er zijn zo’n 170 patienten die aan een van deze twee ziekten lijden. De ontwikkelingskosten van de medicijnen voor die ziekten kunnen vanwege het kleine aantal patienten niet worden terugverdiend. De kosten lopen in de tonnen per jaar per patient. Het college van zorgverzekeraars argumenteert ook nog dat “de effectiviteit van de middelen in geen verhouding staat tot de kosten.”

Dat kan het CVZ wel beweren maar patienten die leiden aan de ziekte van Pompe geven zelf aan er enorm veel baat bij te hebben. Ze kunnen erdoor blijven werken. Een patient merkt op dat voor iemand wiens longen voor 35% functioneren het een enorm verschil maakt of hij per jaar 1% vooruit of 1% achteruit gaat.

Vervolgens zijn er natuurlijk weer degenen die zich kennelijk ergeren aan “politieke verontwaardiging” over dit advies. Zie de Volkskrant van 1 Augustus  2012. Een debat over de prijs van zorg is onontkoombaar, zo luidt de kop. Ja, dat is waar. Dat geldt voor de zorg als geheel. Maar een debat over de waarde van een mensenleven uitgedrukt in geld lijkt me toch minder geslaagd.

Uiteindelijk geeft afgelopen vrijdag de econoom Arnold Heertje in dezelfde Volkskrant zijn mening en hij geeft precies aan wat het CVZ ook had kunnen adviseren, anders dan stoppen met het vergoeden van medicijnen. “De complicatie dat in een markteconomie de ontwikkelingskosten worden omgeslagen over een bescheiden aantal patiënten en de prijs de prijs van de behandeling per patiënt opdrijven, is wel feitelijk juist, maar geen richtsnoer voor humaan beleid.” Heertje oppert de mogelijkheid van interne kruissubsidies, waardoor de prijzen van dure medicijnen omlaag kunnen. “Zelfs als de werking van de markt voor grote delen van de gezondheidszorg wordt aanvaard, dan nog is er geen reden deze werkwijze tot dogma te verheffen als bijzondere omstandigheden een alternatief rechtvaardigen.”

Heertje voert Israël aan, waar wettelijk is vastgelegd dat medicijnen als die voor de ziekten van Pompe en Fabryvan overheidswegen deel uit maken van het basis pakket waarop elke Israëlier aanspraak kan maken.

Heertje eindigt zijn stuk aardig: Een samenleving die zich uitspattingen veroorlooft als grootscheepse verspilling van publieke gelden door wanbeleid en van private gelden door systematische fraude op grote schaal, leeft voldoende boven haar stand om een klein aantal kwetsbaren uit de brand te helpen.

Heertje helpt ons weer het padje op en is mijn held vandaag.

Krantenknipsel van 1 augustus 2012 staat hier.
Knipsel Heertje staat hier.

I heard wonders woensdag, Aug 1 2012 

Dat doen de Britten toch elke keer weer fantastisch, shows bedenken als die van de openingsceremonie voor de Olympische Spelen afgelopen vrijdag. Een van de hoogtepunten was de scène van David Beckham in een speedboot met de Olympische fakkel over de Theems, onder de Tower Bridge door, waarna het vuurwerk onder de brugdelen los barstte. En dan maken die Britten dat helemaal af door daar de perfecte begeleidende muziek bij uit te zoeken. Popmuziek is duidelijk “hun ding”, en zo presenteren ze het ook, ook eerder tijdens de ceremonie in het Olympisch Stadion. Oude en nieuwe popmuziek door elkaar heen, daar zitten ze helemaal niet mee. Het lijkt wel alsof de Britten een stuk minder zitten met “oud”, alsof ze zich duidelijk meer bewust zijn van hun cultuur en recente geschiedenis. In Nederland zou de oudere popmuziek al gauw weggewuifd worden als iets van ouwe lullen, babyboomers. Ik denk bijvoorbeeld aan zo’n evenement als de huldiging van het Nederlands Elftal op het Museumplein, twee jaar geleden. Geen enkel historisch besef. Geen enkel dieper idee achter hoe men zo’n evenement op zet. Als er maar mee gelald kan worden of als er maar een harde beat in zit.

Ik ben vervolgens naarstig op zoek geweest naar de muziek onder Beckham en heb die nu eindelijk gevonden: I heard wonders, van David Holmes. Hier gelinkt, als ode aan de Britten en hun popmuziek.

En daar kom je achter op social media als Youtube: ik ben natuurlijk niet de enige die is gaan speuren naar deze muziek en niet de enige die lyrisch is over het nummer en over de keuze ervan voor deze speedboot vaart over de Theems, zie de commentaren op Youtube, en ook op Twitter. Ik kopieer er een paar:

“So evocative and cool to see Beckham on the Thames at night in the neon speed boat, with that quintessential suave smirk on his face. For such a moment it was a perfect song choice!”

“The minute I heard this tune on the Olympic Ceremony I googled like mad to find out the name of the artist.”

“Amazing! Great use in the Olympics.”

“This will always remind me of that great Olympics scene.”

“Great song man, and what a show last night. Greatest country on earth.”

“Fell in love with this song from the opening of the Olympics. Danny Boyle timed this one perfectly.”