Een oudje vrijdag, Nov 30 2012 

Mooi nummer om de vrijdag van 30 november mee te beginnen.

Advertenties

Fired up, ready to go zondag, Nov 11 2012 

Mijn favoriete columnist Bert Wagendorp, al eerder aangehaald, schreef afgelopen donderdag over de overwinningsspeech van Barack Obama:

“Als hij vol gas geeft, is Obama nog altijd de beste spreker van onze tijd. Dan kan hij je zelfs om half acht in de ochtend meeslepen in zijn visioenen en vergezichten. Dan drukt hij je in alle vroegte met de neus op de feiten: het totale oratorische onvermogen van onze eigen politici. Had Mark Rutte na de bordesscène het volk toegesproken met de helft van de kracht en de overtuiging die Obama gisteren in zijn speech legde, dan hadden we nu niet met de koopkrachtplaatjescrisis gezeten, maar waren we allang achter Mark aan moedig richting toekomst gemarcheerd.”

Over het tweede deel van het citaat, het onvermogen van de Nederlandse politici, kom ik later nog wel te spreken. Laten we het nu even hebben over Barack Obama. Wagendorp schrijft aan het einde van zijn column over de speech van Obama:

“Gisterochtend betrapte ik mijzelf op de gedachte: ik geloof hem niet, achter de woorden zit geen werkelijkheid, het land en de toekomst die hij schetst, zijn illusies. (…) De machtigste man ter wereld leek er in het begin van de campagne niet zoveel zin meer in te hebben. Ik denk daarom dat Barack Obama dinsdagnacht niet in de eerste plaats het Amerikaanse volk, maar vooral zichzelf ervan probeerde te overtuigen dat het beste nog moet komen.”

Het is een aardige observatie en het vat het gevoel van teleurstelling over Obama wel goed samen. Teleurstelling over Obama betreft eigenlijk vooral dat de passie die hij ten toon spreidde in zijn toespraken tijdens de afgelopen vier jaar grotendeels heeft ontbroken. Er zijn ook plechtige beloftes uit zijn vorige campagne gebroken. Quantanamo Bay is niet gesloten en in plaats van het terugtrekken van de troepen uit Afghanistan heeft hij er juist 30.000 extra troepen heen gestuurd. Maar dat kan je dan nog scharen onder verkiezingsbeloftes die nu eenmaal nooit allemaal gehouden worden. En er staan andere zaken tegenover die Obama wel tot stand heeft gebracht, waarvan de hervorming van de zorgverzekering wel de grootste prestatie is. Maar kort nadat Obama in 2008 was gekozen leek hij te veranderen van de man met passie die hij was in zijn campagne van 2006 tot 2008, in een technocraat wie het juist ontbrak aan passie. Debatteren was meer het geven van college dan het met passie verdedigen van zijn besluiten.

In hun prachtige boekje “Doe eens normaal man” schrijven Kustav Bessems en Dirk Jacob Nieuwboer dat politici wanneer ze eenmaal deel van het wereldje uitmaken, vaak vergeten waarom ze ook alweer de politiek zijn in gegaan. Dat gebeurt onbewust. Bessems heeft het over de Nederlandse politiek, welke een totaal andere is dan de Amerikaanse politiek. Maar blijkbaar is het ook voor Obama moeilijk geweest passie te blijven uitdragen.

Meer dan de overwinningsspeech van dinsdagnacht was het de speech de dag er voor in Iowa waarin hij zijn passie liet zien. Zijn laatste campagnespeech ooit, zoals hij zelf zei en wat hem emotioneerde. Een speech ook waarin hij wel degelijk zijn resultaten van de afgelopen vier jaar vierde. En met als prachtige afsluiting het verhaal over hoe hij aan zijn campagne yell “Fired up, ready to go!” kwam. Dit is wat er over deze speech bij een filmpje op Youtube is geschreven:

“As sentimentality goes, President Barack Obama hosting the last campaign event of his political career in Des Moines, Iowa, is hard to top. The Hawkeye State launched the then-junior senator from Illinois to national prominence. And there is a movie script-like quality to having such a historic political trajectory emerge out of the frosty cornfields.

Speaking just steps from his 2008 caucus headquarters on Monday evening, it seemed at times as if the magic hadn’t faded.

“I came back to ask you to help us finish what we started because this is where our movement for change began,” Obama declared. “To all of you who’ve lived and breathed the hard work of change: I want to thank you. You took this campaign and made it your own … starting a movement that spread across the country.

“When the cynics said we couldn’t, you said yes we can. You said yes we can and we did. Against all odds, we did,” he said.

Wiping the occasional tear from his eye, and looking over a crowd of 20,000, Obama concluded with the same story that he told on the last day of his ’08 campaign: about the origins of his signature “fired-up-ready-to-go” chant. The arc of his first term in office was seemingly complete.”

Misschien dat het feit dat hij voor een tweede termijn herkozen is en het besef dat dit zijn laatste kans is, Obama de komende jaren tot meer vuur in zijn beleid zal verleiden.

Zie hier de speech in Iowa, de dag voor de verkiezingen:

Hier de overwinningsspeech van dinsdagnacht/woensdagochtend waar Wagendorp over schrijft:

En hier een korte toespraak tot zijn campagnestaff de dag na de verkiezingen:

Can’t touch this zaterdag, Nov 10 2012