Is Jeroen Dijsselbloem een incompetente amateur die zou moeten aftreden als voorzitter van de Eurogroep? Of staat Jeroen Dijsselbloem eigenlijk gewoon voor zijn zaak? Oordelend naar zijn optreden na het omstreden interview van Reuters en de Financial Times het laatste. Hij is overtuigd van zijn zaak en is onverstoorbaar.

In mijn Twitter tijdlijn ben ik commentaren uit beide “kampen” tegengekomen. Een flater van jewelste en “aftreden is nog slechts een kwestie van tijd” zegt de een. “Eindelijk is de politiek (Dijsselbloem) de financiële markten een stapje voor in plaats van er hijgerig achteraan te lopen” zegt de ander.

Nu kan het twee kanten op gaan. Gezien de kritiek in sommige toonaangevende internationale kranten, gezien de macht van de financiële markten en gezien het gebrek aan durf van andere Europese politici om eens een keer de leiding te nemen, is de kans groot dat Dijsselbloem het uiteindelijk moet afleggen. Maar er is ook een kleine kans dat men na verloop van tijd gaat erkennen dat de actie van Dijsselbloem (het interview bij Reuters/FT) eigenlijk wel goed is geweest.

Er moet een einde komen aan het steeds weer op de overheid afwentelen van risico’s die banken nemen en nog steeds blijven nemen, vijf jaar na de financiële crisis. Degenen die zaken doen met banken, moeten zich ervan bewust zijn dat die banken grote risico’s nemen, en dat zij dus risico nemen wanneer ze met die banken in zee gaan. En dat de kans aanwezig is dat de overheid niet als vangnet zal optreden wanneer het mis gaat. Dit is zo’n beetje de Dijsselbloem doctrine, samengevat in een paar zinnen. De klanten van banken kunnen het tij uiteindelijk keren, iets waar de politiek tot nu toe kennelijk onvoldoende in is geslaagd.

Vooralsnog is Dijsselbloem een held en geen incompetente amateur.

Zie hier voor een transcript van een deel van het bewuste interview.

Toevoeging

Dijsselbloem in de Tweede Kamer gisteravond: “Ik praat niet alleen tegen de financiële markten, ik praat primair tegen de bevolking van Europa, van de eurozone”. Zo is het. Een paar quotes uit het Kamerverslag:

We nemen een ingrijpende beslissing. Ik moet die als eurogroepvoorzitter uitleggen, maar ik praat niet alleen tegen de financiële markten, ik praat primair tegen de bevolking van Europa, van de eurozone. Ik wil dus uitleggen wat wij aan het doen zijn, waarom dit is gerechtvaardigd en welke keuzen wij hebben gemaakt. Onderdeel van die uitleg is dat je laat zien welke ontwikkeling de aanpak van banken in problemen in de eurozone doormaakt. Dat is geen toevallige ontwikkeling. Het is een zeer terechte ontwikkeling. Op het moment van een acute crisis moet je als overheid optreden, dan haal je risico’s weg en dan stabiliseer je de zaak. Is dat de ideale aanpak? Nee, de ideale, principieel juiste aanpak is dat je degenen die de risico’s hebben veroorzaakt of bewust naar binnen hebben gehaald, die risico’s ook laat dragen op het moment dat het verkeerd uitpakt. Dat is een benadering die wij geleidelijk aan in de eurozone ontwikkelen.

Overigens wordt vaak geroepen: nu stort alles in, de financiële markten zijn op hol geslagen, spaarders zullen weggaan. Ik stel maar nuchter vast, terugkijkend op de afgelopen week, dat dat allemaal wel meevalt. Er wordt heel veel paniek gecreëerd. Er ontstaat heel veel discussie. Prima. Laat dat maar gebeuren. Laten wij het maar eens hebben over hoe wij voortaan met problemen in de bancaire sector om moeten gaan. Je hoeft het niet met mij eens te zijn, maar dit is de lijn die ik zou willen verdedigen. De paniek op de beurzen heb ik vandaag niet gezien.

Of dat laatste waar is? Paniek is er misschien niet, maar er is wel reactie. De vraag is echter hoe bang je daarvoor moet zijn. Dit is nou precies hoe het altijd gegaan is, de politiek loopt aan de leiband van de financiële markten. Dat mag best eens aan de kaak worden gesteld. Het alsmaar op eieren blijven lopen heeft ook weinig uitgemaakt. Hoe vaak is er niet eerst enthousiasme geweest op de financiële markten en binnen 24 uur daalden de beurzen alweer.

Advertenties