Roemer vrijdag, Aug 17 2012 

Gaan we, als Samsom de zaken niet op tijd op orde krijgt, straks SP stemmen, om die partij de grootste te maken? De PvdA is in het verleden de kiezers, die uiteindelijk besloten strategisch PvdA te stemmen om die partij de grootste te maken, vaak genoeg dankbaar geweest. Moeten we dan nu niet het omgekeerde doen, nu de SP kans lijkt te maken de grootste te worden?

Op de website Sargasso is het verschil tussen strategisch PvdA stemmen in het verleden en strategisch SP stemmen nu, goed samengevat:

Grote verrassingen daargelaten luidt het scenario na 12 september ongeveer aldus: SP wordt de grootste. Alle partijen bevelen de koningin aan het Roemer over links te laten proberen. Dat mislukt. Het initiatief komt bij Rutte. Die nodigt CDA, D66 en PvdA uit voor gesprekken. PvdA weigert, want zij is “vanwege de verkiezingsnederlaag niet aan zet”. Rutte nodigt Roemer uit. Die komt wel, maar het loopt stuk. Rutte belooft Samsom een smak linkse paradepaardjes om Roemer de ogen mee uit te steken. Samsom gaat overstag. In december gaat het kabinet Rutte II een programma uitvoeren dat verrekte veel lijkt op het lenteakkoord.

Het is vrijwel zeker dat dit het scenario zal zijn. En dan zou je juist strategisch PvdA moeten stemmen, als kiezer die liever PvdA zou stemmen, mits die partij maar weer eens een wat duidelijker linkse koers zou volgen en haar woordvoerders weer eens een verhaal zouden uitdragen waar ze oprecht en met de juiste argumenten in zouden geloven. In zo’n VVD/CDA/D’66/PvdA combinatie wil je een zo groot mogelijke PvdA en geen PvdA die verloren heeft aan de SP.

Emiel Roemer is in het nieuws omdat hij in het Financieel Dagblad zegt: “Moet ik een belachelijke boete gaan betalen als het tekort groter is dan 3%? Over my dead body!” Geheel zoals je kunt verwachten van de hedendaagse Nederlandse journalistiek gaat het natuurlijk weer alleen over deze uitspraak. Dat terwijl Roemer een paar wezenlijke dingen in het FD zegt die misschien wel meer aan waarheid winnen als je bedenkt dat volgens Minister van Financiën de Jager “de financiële markten meteen negatief hebben gereageerd op de uitspraak van Roemer”.

Laten we die andere uitspraken van Roemer in het FD eens langslopen.

Over de “boekhoudersmentaliteit” en de “obsessie met het maximale begrotingstekort van 3%” zegt hij:

Ik ben politicus, ik moet naar de hele samenleving kijken. Er is een vertrouwenscrisis, bij consumenten en producenten. Het is idioterie om niet naar de omstandigheden te kijken, maar alleen naar maximaal 3% tekort in 2013. De overheid moet de zaak weer aan het draaien krijgen.

Over Europa:

Ik ga dwars voor de marsroute van Van Rompuy liggen, waarbij steeds meer macht aan Brusselse technocraten wordt overgedragen, zonder democratische controle en waarbij de financiële sector aan tafel zit. Daar zal ik mijn veto over uitspreken. Dergelijke zaken moeten eerst maar eens aan de bevolking worden voorgelegd.

Over de economische crisis:

Wij willen de economie volgend jaar aanjagen met € 3 mrd extra voor verbetering van woningen en onderhoud van scholen, dijken en wegen. Je moet als overheid iets doen voor de bouw, omdat de markt daar zo krap is. Consumenten doen niets, investeerders doen niets. Het wordt een drama met steeds meer mensen die thuiszitten.

Over flexibiliteit op de arbeidsmarkt:

Postbezorgers krijgen geen fulltimebaan meer, ze moeten op flexibele uren werken, hun lonen zijn verlaagd. Is de postbezorging er beter van geworden?

En:

We hebben in Nederland een goede bescherming van mensen met een baan. die zekerheid is goed voor de arbeidsproductiviteit. daarmee heeft Nederland vooropgelopen.

En:

De echt goede, duurzame bedrijven doen daar ook niet aan mee. Een succesvol bedrijf als VDL bouwt een band op met zijn werknemers en creëert goede sociale omstandigheden en verhoudingen. Omdat ze weten dat ze het daarvan moeten hebben. VNO-NCW en MKB-Nederland laten zich voor het karretje spannen van de lobby van bedrijven die dat niet goed doen.

Dit lijkt mij het geluid van een politicus die de politiek en de democratie het primaat wil geven in plaats van de financiële markten. Je kunt je natuurlijk als links gerichte kiezer afvragen of de politiek moet opereren binnen de regels van de financiële markten (zie De Jager) of dat de vrije markt economie en de financiële markten moeten opereren binnen de regels van de democratisch gekozen politiek. Volgens mij is dat laatste toch echt uiteindelijk de bedoeling.

En natuurlijk is er af te dingen op wat Roemer zegt en op de voorbeelden die hij geeft. Maar laten we eens kijken naar de afgelopen 4 jaar. Hebben de politici die de afgelopen jaren aan de macht waren dan de juiste maatregelen genomen? Ook onder Rutte is de staatsschuld weer met 34 miljard toegenomen en er is grote onzekerheid over wat ons allemaal nog boven het hoofd hangt, in Nederland en in Europa.

Dat “de financiële markten meteen negatief hebben gereageerd op de uitspraak van Roemer” lijkt me des te meer reden voor de kiezer om zich nog eens ernstig af te vragen wie het eigenlijk voor het zeggen hoort te hebben in een democratie.

Wat ik dus maar wil zeggen, voor een PvdA’er die een linkser geluid wil, een geluid dat eigenlijk vooral vertelt dat economie er is voor de mens en de samenleving en niet andersom, zijn de teksten van Roemer zo gek nog niet.

Al had hij zijn “over my dead body” uitspraak beter niet kunnen doen.

Het Sargasso artikel staat hier.
De uitspraak van De Jager staat hier.
De uitspraken van Roemer staan in het FD van 16 augustus 2012.

Over Den Uyl, Diederik Samsom en de PvdA anno 2012 zaterdag, Jun 30 2012 

Ooit werd ik lid van de PvdA vanwege Joop den Uyl. Zijn ideeën over de samenleving hebben mij overtuigd voor het leven. Niet alleen zijn ideeën uiteraard, maar ook alles wat ik las over sociaal democratie. De opvolgers van Den Uyl waren allemaal minder. Wouter Bos had het niveau misschien nog wel kunnen halen. Bos zal wel gezien worden als een stuk rechtser dan Den Uyl en waarschijnlijk is hij dat ook, maar de sociaal democratie anno de tijd van Wouter Bos is anders (behoort anders te zijn) dan ten tijde van Joop den Uyl. Maar ook bij Wouter Bos klopte het beeld niet helemaal.

Toen Diederik Samsom zich kandidaat stelde als partijleider raakte ik redelijk enthousiast over hem. De komende 10 weken moet blijken hoe hij zich staande houdt in de verkiezingsdebatten. Het begin was goed. Hij kwam met een 7 punten plan en stelde dus de inhoud meteen voorop. De PvdA maakte tenslotte lange tijd de indruk niet meer te weten welke keuzes men moest maken. Er volgde een aantal goede televisie optredens waarin hij zich duidelijk niet van zijn stuk liet brengen. Het ongelukkige opereren rond de Kunduz coalitie in april echter heeft hem kennelijk wel een tijdje van zijn stuk gebracht.

En sommige keuzes begrijp ik toch niet helemaal. Waarom bijvoorbeeld Jetta Klijnsma als tweede “man”? Is zij nou de vrouw met de grotere ideeën? Ik hoor haar ook alleen maar over “opkomen voor de zwakkeren in de samenleving”. Niet dat dat niet sociaal democratisch is, het is een van de wezenskenmerken van de beweging. Dat was het zeker ook ten tijde van Den Uyl. Maar het is ook een oud verhaal. Anno 2012 moet dat een vanzelfsprekendheid zijn voor de PvdA en niet het eerste waar je mee komt.

De samenleving van nu is zeer divers en als je alleen de zwakkeren in de samenleving bedient wordt je steeds meer een belangengroep. De PvdA was er juist voor meerdere groepen in de samenleving en juist nu is dat de uitdaging. Mijn tweede man zou daarom eerder Martijn van Dam zijn. Van Dam is iemand die veel meer nadenkt over hoe de samenleving anno nu in elkaar zit en wat de antwoorden van een sociaal democratische volkspartij nu zouden moeten zijn. Het tweetal lijkt me zeer interessant: Diederik Samsom en Martijn van Dam. De PvdA zou zich met dit koppel bijvoorbeeld veel meer van de SP kunnen onderscheiden dan met Klijnsma.

Maar goed, het gaat niet alleen om de mannetjes en de vrouwtjes. Hier is een analyse van een gesprek tussen Diederik Samsom en Stef Blok van de VVD. De schrijver van het stuk heeft goed gezien dat dit item bij Knevel en Van den Brink een zeer leerzaam stuk is over de verhoudingen in de huidige politiek. Je zou toch zeggen dat Stef Blok, de man van de “gruwelijke clichés, de halve en hele onwaarheden” een makkelijke tegenstander is juist vanwege zijn clichés en halve en hele onwaarheden, maar dan moet je je daar wel goed op voorbereiden.

En je moet in de aanval. De PvdA moet een veel fundamentelere discussie aangaan met de VVD en de andere tegenstanders in het debat. De schrijver van het stuk voert wat materiaal aan van de econoom Paul Krugman. Er is nog wel meer te vinden om de vloer aan te vegen met de fabeltjes van de VVD. Het boek “23 things they don’t tell you about capitalism” van Ha-Joon Chang (waarover onder andere hier een aardig artikeltje is te vinden, en een lezing van de schrijver hier op Youtube) is ook een aardige bron, voor de PvdA zelf ook overigens.

Samsom doet pogingen, maar zet nog niet goed genoeg door.

zondag, Jun 3 2012 

Goed artikel van Martin Sommer over “hervorming” van het ontslagrecht, in de Volkskrant van zaterdag 2 juni. Een paar citaten:

Er is geen begin van bewijs dat versoepeling van het ontslagrecht doet wat zou moeten gebeuren: banen scheppen.

En vooral deze:

Nederland heeft al een flexibele arbeidsmarkt. Desondanks vindt van de werkloze vijftigers niet meer dan 2 procent een nieuwe baan. Dat ligt niet aan het ontslagrecht maar aan een mentaliteitscuriosum waarin een 40-jarige oud is, een 50-jarige onbemiddelbaar en een 60-jarige een kostenpost. Daarover lees je niks bij Olli Rehn. Zou het dan een goed idee zijn om nog wat meer vijftigers werkloos te maken?

De arbeidsmarkt functioneert dus helemaal niet voor 50-plussers. Het is een raadsel waarom die wel zou gaan functioneren als je het makkelijker maakt mensen te ontslaan (en ook nog eens de ontslagvergoeding met 75% te beperken wat vooral 50-plussers met een langdurig arbeidsverleden bij het bedrijf gaat treffen).

Doe iets aan de overdreven emolumenten waardoor oudere werknemers onaantrekkelijk worden. “Laat ze tien of vijftien adv-dagen inleveren.” Daarin heeft Swinkels natuurlijk gelijk. Als ouderen te duur zijn, moeten ze goedkoper worden. Maar het ontslag verder vergemakkelijken en verder de boel de boel laten, is een recept voor ellende.

Link naar de web versie: hier.
Link naar het krantenknipsel: hier.

Centrumradicalen maandag, Mei 28 2012 

Deze column van Frank Hemmes van enkele weken geleden vond ik vandaag via een recenter stuk van hem op Joop.nl (over G500). Het artikel raakt aan een fenomeen dat ook door Willem Schinkel is beschreven (zie ook hier), het bewust of onbewust verklaren van regeren tot puur administratieve bezigheid. De standpunten worden gepresenteerd als onontkoombaar, in het landsbelang, en als een partij iets anders wil wordt dat afgedaan als “oude partijpolitiek” en “conservatief”.

De associatie van progressief met een narratief van “noodzakelijke” en “apolitieke” hervormingen is een poging een politiek programma tegen politieke kritiek te beveiligen door haar als technocratisch en onontkoombaar voor te stellen.

Hemmes brengt dit als een kenmerk van wat hij “centrumradicalen” noemt, maar eigenlijk is het net zo goed een kenmerk van de VVD, die er zeker in de persoon van Stef Blok bijvoorbeeld, ook een handje van heeft om haar standpunten te presenteren met de arrogantie van onontkoombaarheid.

Ik link het artikel van Hemmes hier puur als interessante redenering in de zoektocht naar een samenhangende nieuwe linkse politiek.

Nieuw Nederlands optimisme? zondag, Mei 13 2012 

Gisteren kwam ik deze column tegen, op de website Welingelichte Kringen. Een roep om “nieuwe politiek”.  Een niet erg goed onderbouwd stuk moet ik zeggen. Er worden eigenlijk vrij willekeurig twee namen genoemd, Rutte en Eurlings, die de aangewezen personen zouden zijn om die “nieuwe politiek” vorm te geven.

Nou heeft Rutte net een niet al te succesvol experiment achter de rug. Hij heeft zich eigenlijk alleen maar als boekhouder geprofileerd en heeft om opportunistische redenen noodzakelijke hervormingen maar even in de ijskast gezet anderhalf jaar geleden. En was Eurlings nou zo’n succesvolle minister? Ook hij was uiteindelijk bereid zich te laten gijzelen door de PVV toen hij zijn onvoorwaardelijke liefde voor Maxim Verhagen beleed op het beruchte CDA congres van oktober 2010. Dus waar de schrijver het op baseert dat Rutte en Eurlings de leiders zijn die ons land “vleugels” zullen geven, het is me niet duidelijk en het wordt ook verder helemaal niet beargumenteerd.

Verder komt de schrijver met namen die iedereen nou al zo vaak heeft genoemd de laatste jaren, Herman Wijffels, Alexander Rinnooy Kan, Pieter Winsemius. Deze mensen krijgen zo langzamerhand de status van Messias en het is een zwaktebod altijd maar weer met deze namen te komen als de redding voor het vaderland. De schrijver van de column komt met een combinatie die als een vondst gepresenteerd wordt maar feitelijk gewoon een midden-rechts kabinet is van VVD, CDA en D66.

Dat de huidige politiek eigenlijk hoe langer hoe machtelozer lijkt, dat ziet iedereen wel. Dat er dus uit een internet steekproef blijkt dat er behoefte is aan iets “nieuws”, dat is helemaal geen verrassing.  Maar is de combinatie van VVD, CDA en D66 dan dat nieuwe? De combinatie komt in de steekproef op 80 zetels, slechts 4 meer dan waar PVV, VVD en CDA hun gedoogconstructie op baseerden twee jaar geleden. En die combinatie werd destijds in sommige kringen ook als het nieuwe concept voor de redding van Nederland gepresenteerd.

80 zetels is 18 meer dan wat deze partijen nu in de Tweede Kamer hebben, en 20 meer dan het resultaat in de laatste opiniepeilingen van Maurice de Hond. Die zetels moeten allemaal van Eurlings komen?

Als dit het niet is, wat moet de nieuwe politiek dan wél zijn?

De Kunduz coalitie is qua besef van urgentie wel een aardig begin. Hier stapten 3 partijen daadwerkelijk “over hun schaduw heen” om een urgent probleem op te lossen dat door het weglopen van Wilders was ontstaan (voor de 2 andere partijen, VVD en CDA, was dit natuurlijk nauwelijks een vrijwillige keuze na de puinhoop die men had laten ontstaan). Het Kunduz akkoord is inhoudelijk niet optimaal, dat wordt links en rechts van het akkoord wel gezien. Maar belangrijk blijft dat partijen elkaar vinden op een aantal urgente problemen (woningmarkt, gezondsheids zorg, arbeidsmarkt, overheidsfinancieën).

Daarnaast moeten partijen als PvdA en CDA (ik zou dat net zo goed laten gelden voor de VVD maar gek genoeg blijft die partij altijd buiten schot) zich verder heroriënteren op hun rol voor de toekomst. Het is geweest zoals Hans Goslinga in Trouw zegt: “Liever dan, uitgaande van hun beginselen, antwoorden te zoeken op de nieuwe realiteiten, poogden zij (VVD, CDA en PvdA) hun machtsbasis te behouden door toe te geven aan populistische verleidingen en een politiek van vermijding.”

Vervolgens zou rechts Nederland partijen als SP en PvdA serieuzer moeten nemen. Partijen als deze zijn door de jaren heen altijd goed geweest voor ruim een derde van het aantal stemmen. VVD en CDA leveren zich graag over aan “de markt” en suggereren daarmee dat er eigenlijk niet zo veel te kiezen valt. Maar waarom zou je niet mogen kiezen in de politiek? Waarom zou de politiek niet veel meer het primaat moeten krijgen dan het de laatste 30 jaar lijkt te hebben?

SP en PvdA tenslotte zouden op hun beurt af moeten van het imago dat wat zij willen onbetaalbaar is. Ook links moet zich aan de financiële afspraken binden en haar beleid binnen die marges bepalen, dat lijkt mij een vrij reële afspraak. Zoals Samsom nota bene zelf zegt, er is niets links aan een begrotingstekort.

Samengevat: laat problemen in de samenleving niet sudderen maar doe er iets aan. Ook al bereik je niet helemaal wat je wilt, laat de urgentie de doorslag geven (zie Kunduz coalitie). Blijf komen met een lange termijn visie op de samenleving. Hoe wil je dat de samenleving functioneert? Hoe moet het land er over 20 jaar uit zien? Neem links net zo serieus als rechts. Blijf elkaar niet weg zetten, als iets niet meer van deze tijd is dan is het dat. En tenslotte, committeer je aan een simpel financieel raamwerk waarbinnen iedereen moet opereren.

Samsom, de PvdA en het Kunduz akkoord maandag, Apr 30 2012 

Een paar reacties op het Kunduz akkoord van vorige week die me wel aanspreken.

Eerst een aardig gesprek in Buitenhof gisteren tussen vier PvdA’ers, waarvan er twee vinden dat Samsom een fout heeft gemaakt door niet aan te sluiten bij de Kunduz coalitie en twee meer begrip voor zijn optreden hebben. De aflevering is hier te vinden.

Dan Groen Links lid en blogger Hans Groen, die ik altijd graag lees vanwege zijn nuchtere analyses. Aanvankelijk leek het alsof hij er geen genoeg van kon krijgen om Samsom zijn fout onder de neus te wrijven (op Twitter vooral). Maar uiteindelijk zegt hij in deze column een paar constructieve dingen. De PvdA moet de juiste strijd voeren.

Hoe gaan we op de langere termijn de crisis te lijf? 3% of toch rustiger aan? Hoe gaan we de woningmarkt verder hervormen? Gaan we nu eindelijk doorstappen met het verduurzamen van onze economie? Deze vragen dienen de verkiezingsstrijd te vormen.

Naar mijn idee kan Samsom daar nog heel goed bij aanhaken. Er wordt vaak gezegd dat de PvdA onder Spekman en Samsom linkser wordt, het beruchte etiket “SP Light”. Dat zal wel, maar wat Spekman en Samsom vooral doen is duidelijke keuzes maken, en daar heeft het de PvdA de laatste jaren aan ontbroken. Dat mogen linksere keuzes zijn, maar de PvdA blijft wel een bestuurderspartij, een partij die verantwoordelijkheid wil nemen, en geen partij die aan de kant hoort te staan.

Tenslotte vandaag René Cuperus in de Volkskrant die verwoordt waarom het Kunduz akkoord vooral met zoveel gejuich wordt ontvangen.

Het ging dan ook helemaal niet om de inhoud van het akkoord. Die 75 procent zou het ook hebben toegejuicht als de afschaffing van de auto erin had gestaan, of de halvering van het eigen inkomen. Het ging – Diederik en de PvdA opgelet – om heel andere dingen, om diepere lagen en sentimenten. Om het redden van het Nederlands blazoen in Europa. Om het keren van de geloofscrisis in de politiek. Om het herstel van politiek handelingsvermogen. Samenwerken in plaats van muggenziften. Geen verlamming maar daadkracht in de BV Nederland.

“Hoe lang deze Oranje-euforie aanhoudt, valt niet te zeggen,” zegt Cuperus terecht, en dat is waar Samsom op moet letten. Hij doet er goed aan de positieve kanten van het Kunduz akkoord, inhoudelijk maar ook qua effect zoals door Cuperus hierboven beschreven, te erkennen en te omarmen. Er geforceerd tegenin gaan zou erg onverstandig zijn en de PvdA alleen maar vaster in de hoek zetten waarin men nu terecht is gekomen. “Samenwerken in plaats van muggenziften”, dat is wat Samsom in zijn oren moet knopen. En zoals Groen zegt: hij moet de juiste strijd voeren. Zijn verhaal moet vooral een verhaal van een paar fundamentele keuzes voor de toekomst van Nederland zijn.

Over het ontbrekende primaat van de politiek zaterdag, Apr 14 2012 

Geweldig gesprek op de radio afgelopen vrijdagavond van Wim Brands met socioloog Willem Schinkel naar aanleiding van diens boek De Nieuwe Democratie, hier te beluisteren. Schinkel heeft het over hoe de afgelopen decennia de politiek is gedepolitiseerd. “Dat wil zeggen dat de economie belangrijker wordt gevonden dan de politiek. Dat zie je nu heel sterk rond de economische crisis. Onze politiek zegt voortdurend: de financiele markten noodzaken ons om deze en deze maatregelen te nemen. Daarmee wordt eigenlijk gezegd dat onze democratische vrijheid niets voorstelt, want we hebben geen alternatief. Vrijheid is het hebben van alternatieven. Als de politiek door economische rekenaars via balansen bedisseld zou kunnen worden, ja dan kunnen we de democratie wel afschaffen. Door steeds te wijzen naar de financiele markten depolitiseren politici. De fundamentele vragen rond de financiele markten en de kapitalistische economie die schuiven ze daarmee onder het tapijt.”

“Onder het Paarse kabinet in de jaren ’90 kwamen de politieke uitersten samen en werd het summum van depolitisering bereikt. Politiek werd gereduceerd tot probleem management. De ideologie werd afgeschaft, behalve de ideologie van het neo-liberalisme.”

Hij legt uit hoe populisme niet erg is omdat populisme herinnert aan het idee van democratie voor en door het volk. Maar juist Wilders, die te boek staat als populist, doet net zo hard mee aan de depolitisering en doet mee aan het bezuinigingen “omdat de financiele markten zeggen dat het moet.”

En “Solidariteit door de maatschappij heen wordt langzaamaan afgebroken maar de aandacht daarvan wordt afgeleid doordat we voortdurend bezig zijn met de laatste tweet van Wilders. Ze leiden af van de depolitisering die gaande is.”

Wat ik uit het betoog van Schinkel haal is dat politici risico’s moeten durven nemen met het verhaal dat zij te vertellen hebben. Ze moeten mensen een idee geven om in te geloven. De democratie zou het primaat moeten krijgen over de inrichting van de samenleving.

De PvdA en de bonussen zondag, Mrt 25 2012 

Willem Vermeend zegt in De Volkskrant van zaterdag 24 maart 2012 wel een paar aardige dingen over de bonussen die worden toegekend in het bedrijfsleven en goedgekeurd door raden van commissarissen waar soms PvdA’ers in zitten. Het meest prominente voorbeeld daarvan is Wim Kok uiteraard, de man die ooit dé voorman was van de PvdA en later de bonussen bij ING zonder meer goedkeurde en verdedigde, maar er zijn meer voorbeelden, zoals nu Wallage en wederom Kok bij PostNL.

Het lijkt wel dat dit soort voorbeelden juist de PvdA treffen. Wat begrijpelijk is wanneer het dezelfde personen zijn die tijdens hun politieke carrière hun verontwaardiging lieten blijken over de exorbitante bonussen. Het heeft alles met geloofwaardigheid te  maken. Maar Vermeend stelt terecht: “Ik maak me boos over dit land. We moeten de broekriem aanhalen en dat doet pijn. Het is ongehoord dat er nu bonussen worden uitgekeerd, ongehoord dat bij splitsing van bedrijven salarissen worden verhoogd. Daar maak ik me boos over en wie dat doet vind ik volstrekt irrelevant. Liberalen of PvdA’ers.” Zo is dat natuurlijk ook. Maar over VVD’ers hebben we het dan zelden. Omdat die zich tijdens hun politieke loopbaan niet zo tegen bonussen verzetten als PvdA’ers dat doen. Maar daarmee wordt het nog niet acceptabeler dat extreme bonussen worden toegekend.

Vermeend zegt ook terecht dat politici na hun politieke loopbaan nu eenmaal andere dingen gaan doen. De PvdA zou dit wat mij betreft, om van het geloofwaardigheidsprobleem af te komen, vaker moeten benadrukken. Beoordeel de PvdA om wat die partij doet, niet om wat leden van die partij na hun politieke carrière doen, want dan zijn ze immers niet meer actief als PvdA politici. Zoals Vermeend zegt: je hebt ze nu eenmaal niet aan een touwtje. Maar de PvdA moet er wel degelijk afstand van nemen en een heel duidelijk standpunt over dit soort gevallen blijven innemen. Of zoals Vermeend zegt, zelf met een wetsvoorstel komen. Dan is dat tenminste ook een duidelijk signaal aan Kok, Wallage en De Waal.

Dat Wouter Bos, die ook vaak aangehaald wordt als het gaat om het “graaien”, na zijn politieke loopbaan een baan krijgt bij een particulier consultancy bureau waar hij vanwege zijn capaciteiten en zijn ervaring ruim vier ton kan verdienen maakt hem geen graaier. Als je vindt dat er in het bedrijfsleven geen vier ton verdiend mag worden moet je dat in de politiek bepleiten, en als dat er door komt moet iemand als Wouter Bos zich daar ook naar schikken. Maar zeggen dat het prima is dat mensen meer dan 4 ton verdienen behalve als ze links zijn, dat is geen erg sterk standpunt.

Overigens vind ik dat de verschillen aan de bovenkant van de carrièreladders een stuk minder kunnen, maar dat heeft te maken met een algemene herwaardering van wat iedereen zo aan de maatschappij bijdraagt. Daarover kom ik vast nog wel eens te schrijven.

Het krantenknipsel met het interview met Vermeend staat hier.

En Youp van ’t Hek in de NRC over het zelfde onderwerp hier.

De staat van de PvdA donderdag, Mrt 15 2012 

Er staat een keiharde analyse in de Volkskrant van 15 maart 2012 over de PvdA, geschreven door student politicologie Michiel Hennink.

Tegenwoordig kun je al op de opinie pagina’s van de Volkskrant komen en zeggen dat er geen rol meer is voor de PvdA als je slechts student bent – dacht ik toen ik het stuk las, boos op de Volkskrant waar je als PvdA sympathisant nog altijd een meer welwillende houding van zou verwachten. Maar de man zit met zijn observaties niet ver naast de waarheid – dacht ik later.

“De PvdA staat met de rug naar de toekomst. De kerndoelen van de PvdA – de emancipatie van de lagere sociale klassen en een eerlijker verdeling van de welvaart – zijn grotendeels bereikt. En een PvdA zonder armoede is net zoiets als een PVV zonder islam. De Nederlander is gelukkig, maar volgens de PvdA is er nog genoeg om van te balen. Onmiskenbaar zijn er problemen. maar andere politieke partijen dan de PvdA bieden daarop een beter antwoord. De PvdA heeft geen toekomstvisie. De nieuwe PvdA-leider wordt kapitein van een zinkend schip. De PvdA heeft nu nog een vaste achterban, maar ook die kiezers zullen uiteindelijk hun heil gaan zoeken bij een andere partijen.” Het betoog van Hennink in een paar keiharde statements samengevat.

Morgen wordt de opvolger van Cohen bekend gemaakt op basis van de verkiezingen die de afgelopen dagen binnen de partij gehouden zijn. De verkiezingscampagne heeft discussies losgemaakt binnen de PvdA die eigenijk al heel lang gevoerd hadden moeten worden, en die wat mij betreft nog lang niet afgerond zijn. In het debat tussen de 5 kandidaten dat werd georganiseerd door het programma Pauw en Witteman afgelopen dinsdag kregen we een mooi inkijkje in hoe kennelijk sommige discussies ook binnen de Tweede Kamerfractie van de PvdA niet gevoerd worden. Met verbazing aanschouwde ik hoe Plasterk even een dreigement richting kabinet Rutte lanceerde over het intrekken van de steun van de PvdA voor het nieuwe strengere Euro begrotingspact en hoe Martijn van Dam daar verontwaardigd op reageerde: “Maar we gaan toch niet tegen iets stemmen waar we eigenlijk voor zijn?” Dit voorval legde een vermoeden bloot dat ik al heel lang heb ten aanzien van de PvdA fractie: er wordt nauwelijks over de koers gediscussieerd, terwijl dat – zie Michiel Hennink – zo hard nodig is.

Martijn van Dam is van de 5 kandidaten voor het fractievoorzitterschap degene die het beste door heeft dat de PvdA moet vernieuwen en die actief zoekt naar de rol die de PvdA nu zou moeten spelen. Alhoewel hij wordt weggezet als rechts en “neo-liberaal” heb ik in hem juist het meeste vertrouwen voor wat betreft het formuleren van de nieuwe koers, terwijl ik mijzelf toch als een linkse PvdA’er beschouw. Als linkse PvdA’er zie ik veel meer in de als rechts weggezette Martijn van Dam dan in de zich als links profilerende en met het “Plan van de Arbeid” zwaaiende Lutz Jacobi. Het is zoals in een stuk op de website van de Volkskrant werd geschreven: “Bij Pauw & Witteman was het alleen Van Dam die liet zien over pragmatische idealisme te beschikken.” Pragmatisch idealisme, is dat niet precies wat de sociaal democratie altijd onderscheidde van pure “socialisten” en wat de PvdA nog steeds zou moeten onderscheiden van de SP?

Ik heb Martijn van Dam niet op 1 gezet in mijn lijstje van voorkeurskandidaten omdat ik denk dat we aan een vechtertje als Diederik Samsom op dit moment meer hebben, tenminste in de rol van een PvdA fractieleider die weer oppositieleider kan worden. Maar Martijn van Dam, die twee weken geleden met het zweet op zijn voorhoofd bij Mathijs van Nieuwkerk zat, blijkt het beste verhaal te hebben. Het verhaal dat ervoor kan zorgen dat Michiel Hennink ongelijk krijgt en dat de PvdA anno 2012 wederom de betere antwoorden heeft op de maatschappij van nu.

Losse notities en quotes 4: Opvolging Cohen donderdag, Feb 23 2012 

Helemaal eens met Ben Wagendorp in de Volkskrant van vanmorgen:

Ik moet zeggen: ik vind de PvdA nu al een stuk leukere partij dan vorige week donderdag. Van Dam en Samsom: twee hemelbestormers van wie je nog gelooft dat ze het menen.

Volgende pagina »